Adoracja a Msza święta

Jedna Ofiara Chrystusa

We Mszy Kościół sprawuje pamiątkę Paschy Jezusa. W tej celebracji sakramentalnie uobecnia się jedyna Ofiara, którą Chrystus złożył na krzyżu raz na zawsze. Kościół włącza w Jego ofiarę modlitwę, pracę i cierpienia wiernych.

Słowo i Eucharystia należą do jednej celebracji

Liturgia słowa i liturgia eucharystyczna tworzą we Mszy jedność. Słuchanie Pisma, homilia i modlitwa wiernych prowadzą ku złożeniu darów, modlitwie eucharystycznej i Komunii. Nie są dwiema niezależnymi częściami, z których można wybrać tylko jedną (KKK 1346).

Adoracja poza Mszą wypływa z celebracji i ku niej prowadzi. Nie zastępuje uczestnictwa we Mszy niedzielnej. Może pomóc wrócić do usłyszanego słowa i przygotować serce do pełniejszego uczestnictwa w życiu sakramentalnym.

Od ołtarza do modlitwy przed Najświętszym Sakramentem

Konsekrowane Hostie przechowywane po Mszy pozostają Ciałem Chrystusa. Adorując Jezusa obecnego w Eucharystii, trwamy przy Tym, który daje się nam w Komunii świętej. Taka modlitwa może być dziękczynieniem po Mszy i przygotowaniem do kolejnego spotkania z Nim w sakramencie.

Msza w niedziele i święta nakazane

Obowiązek uczestnictwa we Mszy w niedzielę lub święto nakazane spełnia się, biorąc udział we Mszy w obrządku katolickim w tym dniu lub poprzedniego wieczoru. Gdy z braku wyświęconego szafarza lub z innej poważnej przyczyny udział we Mszy jest niemożliwy, Kościół usilnie zaleca udział w liturgii słowa sprawowanej w kościele parafialnym lub innym miejscu świętym zgodnie z przepisami biskupa diecezjalnego albo poświęcenie odpowiedniego czasu na modlitwę indywidualną, w rodzinie lub, w miarę możliwości, w gronie rodzin.