Posłuchaj
Objaśnienie po polsku
Świeccy w życiu diecezji
Jan Paweł II ukazuje udział świeckich w życiu i misji Kościoła partykularnego, czyli diecezji, w jej więzi z Kościołem powszechnym. Przywołuje soborową zachętę do troski o sprawy diecezji i do współpracy także między parafiami.
Adhortacja wskazuje rady duszpasterskie jako jedną z form współpracy, dialogu i rozeznawania na szczeblu diecezjalnym. Omawia również udział świeckich w synodach przewidzianych przez Kodeks prawa kanonicznego.
Parafia jako wspólnota eucharystyczna
Papież przedstawia parafię jako wspólnotę wiernych, w której życie Kościoła znajduje bliski ludziom i widzialny wyraz. Opisuje ją jako wspólnotę eucharystyczną, dla której Eucharystia jest źródłem wzrostu i więzią z całym Kościołem.
Do wspólnoty tej należą kapłani i inni wierni. Proboszcz, reprezentując biskupa diecezjalnego, łączy parafię z Kościołem partykularnym.
Współpraca między parafiami
Adhortacja zauważa, że zadania Kościoła przekraczają możliwości pojedynczej parafii. Przywołuje przewidziane przez Kodeks formy współpracy parafii położonych na tym samym obszarze.
W kontekście odnowy życia parafialnego Jan Paweł II wskazuje na potrzebę wspierania różnych form takiej współpracy, również zorganizowanych.
Świeccy i duszpasterze w życiu parafii
Jan Paweł II przypomina znaczenie zaangażowania świeckich w parafii i wskazuje, że różnorodne posługi oraz charyzmaty służą rozwojowi Kościoła, każdy na właściwy sobie sposób.
Przywołując nauczanie Soboru Watykańskiego II, zachęca świeckich do działania w jedności z kapłanami, wspólnego omawiania spraw duszpasterskich oraz udziału w działaniach apostolskich i misyjnych parafii. Wskazuje także znaczenie parafialnych rad duszpasterskich.
Osobiste zaangażowanie świeckich
Jan Paweł II przypomina znaczenie osobistego apostolstwa świeckich. Wskazuje, że dotyczy ono również osób, które nie mają możliwości współpracy w stowarzyszeniach.
Prawo do zrzeszania się
Papież opisuje różne formy zrzeszonego uczestnictwa świeckich w życiu i misji Kościoła. Przypomina prawo do zrzeszania się, z którego korzysta się w komunii Kościoła.
Kryteria charakteru kościelnego
Jan Paweł II wymienia kryteria obejmujące dążenie do świętości, odpowiedzialność za wyznawanie wiary katolickiej, jedność z papieżem i biskupem, udział w misji Kościoła oraz służbę godności człowieka.
Wśród owoców życia zrzeszeń wskazuje między innymi ożywienie modlitwy, kontemplacji oraz życia liturgicznego i sakramentalnego.
Źródło i wersje dokumentu
- Polski tekst adhortacji na stronie Stolicy Apostolskiej Część dotycząca diecezji, parafii i zrzeszeń świeckich znajduje się w punktach 25–30.
