Dar odpustu. Pouczenie Penitencjarii Apostolskiej

Czego dotyczy odpust

Nr 1–2

Penitencjaria przytacza definicję z kan. 992 i KKK 1471. Odpust dotyczy kary doczesnej za grzech, którego wina została już odpuszczona. Uzyskanie odpustu łączy się z wykonaniem określonego dzieła i ze spełnieniem odpowiednich warunków.

Stan łaski i warunki odpustu zupełnego

Nr 3–4

Pouczenie wskazuje stan łaski uświęcającej przy uzyskiwaniu odpustu częściowego i zupełnego. Przy odpuście zupełnym wymienia pełne oderwanie od grzechu, również powszedniego, spowiedź sakramentalną, przyjęcie Komunii oraz modlitwę w intencjach Ojca Świętego.

Zalecaną formą jest przyjęcie Komunii podczas Mszy. Warunek eucharystyczny dotyczy przyjęcia Komunii.

Kiedy spełnić warunki

Nr 5

Penitencjaria mówi o okresie około 20 dni przed wykonaniem dzieła lub po nim. Zaleca, by Komunię przyjąć i pomodlić się w intencjach papieża w dniu wykonania dzieła. Jedna spowiedź może służyć uzyskaniu kilku odpustów zupełnych. Każdy z nich wymaga osobnej Komunii i osobnej modlitwy w intencjach papieża.

Przeszkoda i modlitwa za zmarłych

Nr 6–7

Przy uzasadnionej przeszkodzie spowiednik może zamienić przepisane dzieło lub warunki. Pouczenie zachowuje wymóg oderwania od grzechu przy odpuście zupełnym. Odpust można uzyskać dla siebie albo ofiarować za zmarłych.

Jak odczytać kontekst jubileuszowy

Nr 2 i 8–10, por. Wykaz odpustów, nadanie 7

Pouczenie opublikowano w związku z Wielkim Jubileuszem 2000. Po ogólnych uwagach w nr 1–7 opisano dzieła przewidziane na ten Jubileusz. Stałe nadanie dotyczące półgodzinnej adoracji znajduje się osobno w Wykazie odpustów, w nadaniu 7 § 1, 1°.

Czytaj dalej

• Wykaz odpustów, nadanie 7 i warunki adoracji
• Kodeks prawa kanonicznego, kan. 992–997
• Jak przygotować się do półgodzinnej adoracji