Posłuchaj
Wspólna wiedza pomaga podejmować decyzje
Parafie rozważające rozwój adoracji mogą wspólnie sprawdzić, gdzie wierni już się modlą, jakie godziny są dostępne i jakie inicjatywy pozostają na etapie rozmów. Takie zestawienie pomaga pytać o potrzeby mieszkańców bez przedstawiania projektu jako miejsca już otwartego.
Benedykt XVI w Sacramentum caritatis, nr 67–68, zachęca do adoracji i docenia wspólnoty, które ją pielęgnują. Franciszek w Evangelii gaudium, nr 28–29, pisze o parafii bliskiej ludziom i o współpracy grup w duszpasterstwie. Poniższy układ zestawienia jest propozycją redakcyjną, a nie formularzem wymaganym przez Kościół.
Poproście o informacje gospodarza miejsca
Z dziekanem i proboszczami można uzgodnić, kto zbierze informacje oraz z kim potwierdzi dane każdego miejsca. Do opisu czynnego miejsca warto wpisać nazwę i adres, sprawdzone dni i godziny, sposób wejścia, datę potwierdzenia oraz kontakt parafii przeznaczony do publikacji.
Rozróżnijcie dostęp do budynku, modlitwę przed tabernakulum i czas wystawienia. Jeżeli szczegół nie został potwierdzony, oznaczcie go jako wymagający sprawdzenia. Informacja o tym, że drzwi są otwarte, sama nie potwierdza, iż trwa wystawienie.
Pokażcie osobno stan obecny i zamiary
W części dotyczącej stanu obecnego umieszczajcie tylko miejsca i pory potwierdzone przez ich gospodarzy. W drugiej części opiszcie inicjatywy, które są dopiero omawiane lub przygotowywane, z zaznaczeniem ich rzeczywistego etapu. Jeśli termin otwarcia nie został ustalony, wpiszcie, że jest nieznany, zamiast go przewidywać.
Przykładowy opis planu może brzmieć: „Parafia rozważa miejsce adoracji. Trwają rozmowy o możliwości jego przygotowania; godziny i data otwarcia nie zostały ustalone”. To jedynie wzór języka, a nie wiadomość o konkretnej parafii.
Nie traktujcie planu godzin jak potwierdzonego dyżuru
Propozycję nowych godzin warto przedstawić oddzielnie od godzin już prowadzonych. Przed ogłoszeniem rozpoczęcia wystawienia odpowiedzialni powinni z duszpasterzem potwierdzić możliwości uczestników, odpowiednie czynności liturgiczne i sposób postępowania w razie nieobecności.
Redemptionis Sacramentum, nr 138, stanowi, że wystawionego Najświętszego Sakramentu nie wolno pozostawiać bez opieki nawet na krótką chwilę. Samo zestawienie parafii ani liczba osób zainteresowanych nie są potwierdzeniem obecności przy wystawieniu.
Uzgodnijcie przegląd i sposób publikacji
W wewnętrznej wersji można zapisać pytanie wymagające odpowiedzi, osobę odpowiedzialną za sprawdzenie i umówiony termin kolejnego kontaktu. Nie trzeba umieszczać danych prywatnych osób dyżurujących ani szczegółów dostępu do budynku w informacji przeznaczonej dla wiernych.
Przed przekazaniem danych do publicznej informacji, w tym do Adoracji Blisko, potwierdźcie je ponownie z gospodarzem. Uzgodnijcie, kto zgłosi zmianę i kiedy sprawdzicie, czy została wprowadzona. Wersja publiczna powinna podawać aktualną informację oraz wskazywać, gdzie można ją potwierdzić.
Źródła
- Benedykt XVI, Sacramentum caritatisNr 67–68: zachęta do adoracji osobistej i wspólnotowej oraz wsparcie dla wspólnot pielęgnujących tę praktykę.Język źródła: polski · Adhortacja apostolska · 22.02.2007Objaśnienie i wydania dokumentu
- Franciszek, Evangelii gaudiumNr 28–29: parafia bliska ludziom, adoracja i współpraca grup z duszpasterstwem Kościoła partykularnego.Język źródła: polskiObjaśnienie i wydania dokumentu
- Redemptionis SacramentumNr 138: konieczność nieprzerwanej obecności wiernych podczas wystawienia. Tekst angielski na stronie Stolicy Apostolskiej.Język źródła: angielski · Instrukcja · 25.03.2004Objaśnienie i wydania dokumentu
Opracowanie redakcyjne na podstawie wskazanych źródeł. Sprawdzenie źródłowe: .
