Posłuchaj
Krótki przekład redakcyjny
Wystawionego Najświętszego Sakramentu nigdy nie wolno pozostawić bez nadzoru, nawet na najkrótszą chwilę.
Objaśnienie po polsku
Adoracja i Msza Święta
Kult eucharystyczny poza Mszą wynika ze sprawowania ofiary eucharystycznej. Instrukcja zachęca do prywatnej i wspólnotowej modlitwy przed Chrystusem obecnym w Najświętszym Sakramencie. Ordynariusz ma wspierać adorację z udziałem wiernych, także dłuższą i wieczystą.
Punkt 135 przypomina, że kościół, w którym przechowuje się Eucharystię, powinien być otwarty dla modlitwy wiernych przez co najmniej kilka godzin dziennie, o ile nie stoi temu na przeszkodzie poważna racja. Dotyczy to również modlitwy przed tabernakulum.
Wystawienie, różaniec i obecność wiernych
Wystawienie odbywa się według ksiąg liturgicznych. Instrukcja dopuszcza różaniec przed Eucharystią przechowywaną lub wystawioną. Zwłaszcza podczas wystawienia zaleca ukazać związek tej modlitwy z tajemnicami życia Chrystusa i z zamysłem zbawienia Ojca, korzystając przede wszystkim z czytań biblijnych.
Przy wystawionym Najświętszym Sakramencie wierni mają czuwać bez przerwy, również podczas zmiany dyżurów. Parafia może wcześniej ustalić zastępstwa i sposób powiadamiania uprawnionego szafarza, gdy zabraknie kolejnej osoby.
Adoracja wieczysta i inicjatywy wspólnot
Punkt 139 mówi o prawie wiernych do częstego nawiedzania Najświętszego Sakramentu i do udziału w adoracji podczas wystawienia przynajmniej w niektórych momentach roku, gdy biskup dysponuje osobami uprawnionymi do wystawienia. W większych miejscowościach instrukcja zaleca wyznaczenie kościołów do adoracji wieczystej. W takim kościele powinna być często sprawowana Msza, a na jej czas wystawienie się przerywa.
Punkty 141–145 omawiają także wspieranie wspólnot adoracyjnych, procesje i kongresy eucharystyczne. Biskup diecezjalny określa zasady przebiegu procesji. Kongres ma służyć wyznaniu wiary i wzrastaniu w miłości.
Źródło i wersje dokumentu
- Tekst łaciński (Watykan)
- Wersja polska rozdziału VI (Komisja KEP) Objaśnienie obejmuje nr 134–145. W archiwum Komisji KEP nr 130 ma inną redakcję niż tekst watykański. W sprawie miejsca tabernakulum porównaj kan. 938 § 2.
- Wersja angielska (Watykan)
