Przechowywanie i kult Eucharystii w Kodeksie prawa kanonicznego

Gdzie można przechowywać Eucharystię

Kan. 934–937, s. 152 polskiego PDF-u

Eucharystię należy przechowywać w katedrze lub kościele z nią zrównanym, w kościołach parafialnych oraz w kościele lub kaplicy domu instytutu zakonnego albo stowarzyszenia życia apostolskiego. W kaplicy biskupa jest to dozwolone. W innych kościołach lub kaplicach potrzebne jest zezwolenie ordynariusza miejsca.

W miejscu świętym, w którym przechowuje się Eucharystię, zawsze powinna być wyznaczona osoba odpowiedzialna za pieczę nad nią. Jeżeli to możliwe, kapłan powinien tam celebrować Mszę przynajmniej dwa razy w miesiącu. Kan. 935 przewiduje wyjątek od zakazu przechowywania Eucharystii u siebie lub zabierania jej w drogę wyłącznie przy naglącej konieczności duszpasterskiej i zgodnie z przepisami biskupa.

Kan. 936 określa, w której części domu zakonnego lub pobożnego zakładu można przechowywać Eucharystię. Kan. 937 przewiduje otwarcie kościoła z przechowywaną Eucharystią na modlitwę wiernych przez co najmniej kilka godzin dziennie, z wyjątkiem poważnej przeszkody.

Tabernakulum, Hostie i lampa

Kan. 938–940, s. 152–153 polskiego PDF-u

Do stałego przechowywania Eucharystii służy jedno tabernakulum kościoła lub kaplicy. Powinno stać w wyróżnionym, widocznym miejscu, odpowiednim do modlitwy. Kodeks określa wymagania dotyczące umocowania, trwałości i zamknięcia tabernakulum oraz starannej pieczy nad kluczem.

Ważna przyczyna może uzasadniać przechowanie Eucharystii w innym, bezpieczniejszym i godnym miejscu, zwłaszcza nocą. Kan. 939 opisuje właściwe naczynie, liczbę Hostii i ich odnawianie. Przed tabernakulum, w którym przechowuje się Eucharystię, stale płonie specjalna lampa na znak obecności Chrystusa i oddawanej Mu czci.

Wystawienie i godziny Mszy

Kan. 941–942, s. 153 polskiego PDF-u

W miejscach, w których wolno przechowywać Eucharystię, można ją wystawiać w puszce lub monstrancji zgodnie z księgami liturgicznymi. Wystawienie nie odbywa się w tej części kościoła lub kaplicy, w której właśnie trwa Msza.

Kan. 942 zaleca doroczne uroczyste wystawienie przez odpowiedni czas, także z przerwami, jeśli przewiduje się odpowiedni udział wiernych i można zachować przepisy. Ciągłą obecność wiernych przy wystawieniu doprecyzowuje instrukcja Redemptionis Sacramentum, nr 138.

Kto wystawia, chowa i błogosławi

Kan. 943, s. 153 polskiego PDF-u

Wystawienia i błogosławieństwa eucharystycznego dokonuje kapłan lub diakon. W szczególnych okolicznościach akolita, nadzwyczajny szafarz Komunii lub inna osoba wyznaczona przez ordynariusza miejsca może dokonać samego wystawienia i schowania, zgodnie z przepisami biskupa diecezjalnego. Błogosławieństwo pozostaje czynnością kapłana lub diakona.

Procesja eucharystyczna

Kan. 944, s. 153 polskiego PDF-u

Tam, gdzie biskup diecezjalny uzna to za możliwe, publiczna procesja eucharystyczna daje świadectwo czci dla Eucharystii, szczególnie w uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa. Biskup diecezjalny ustala zasady sprzyjające godnemu przebiegowi procesji i uczestnictwu wiernych.

Spis ksiąg w polskim PDF-ie

Wybierz księgę, aby otworzyć ją w dokumencie KEP. Jeśli przeglądarka otworzy PDF od początku, wpisz wskazany numer strony.

• I. Przepisy ogólne, s. 3
• II. Lud Boży, s. 32
• III. Nauczycielskie zadanie Kościoła, s. 123
• IV. Uświęcające zadanie Kościoła, s. 137
• V. Dobra doczesne Kościoła, s. 197
• VI. Sankcje karne w Kościele, s. 206
• VII. Procesy, s. 225

Czytaj dalej

• Status kościoła lub kaplicy, kan. 1214–1215 i 1223–1229
• Ciągła obecność wiernych przy wystawieniu, Redemptionis Sacramentum, nr 138
• Jak wygląda wystawienie według Rytuału Rzymskiego
• Jak przygotować miejsce modlitwy w parafii
• Polski Kodeks, s. 153 (KEP, PDF)
• Informacja KEP o ujednoliconym polskim przekładzie
• Odpusty, kan. 992–997
• Niedziela i święta nakazane, kan. 1246–1248