Komunia święta i kult tajemnicy eucharystycznej poza Mszą świętą

Jak adoracja wiąże się z Mszą Świętą

Nr 55–58 wydania polskiego, nr 79–82 wydania wzorcowego

Kult Eucharystii poza Mszą wyrasta z Ofiary eucharystycznej i do niej prowadzi. Podczas wystawienia w monstrancji lub puszce wierni oddają cześć Chrystusowi obecnemu w Najświętszym Sakramencie. Zjednoczenie z Nim, do którego prowadzi adoracja, osiąga szczyt w Komunii sakramentalnej.

W modlitwie można powierzać Chrystusowi własne sprawy, bliskich i potrzeby świata. Rytuał łączy tę modlitwę z wdzięcznością za Komunię i z dobrymi czynami, przez które wierni dają świadectwo Chrystusowi.

Wystawienie w czasie Mszy

Nr 59 wydania polskiego, nr 83 wydania wzorcowego, por. kan. 941 § 2

Mszy nie sprawuje się w nawie, w której trwa wystawienie. Przy dłuższym wystawieniu przewiduje się przerwę na Mszę. Rytuał dopuszcza sprawowanie Mszy w oddzielonej kaplicy, pod warunkiem że część wiernych pozostaje przy wystawionym Najświętszym Sakramencie.

Przyklęknięcie, świece i kadzidło

Nr 60–61 wydania polskiego, nr 84–85 wydania wzorcowego

Przyklęknięcie na jedno kolano jest gestem czci przed Najświętszym Sakramentem zarówno w tabernakulum, jak i podczas publicznego wystawienia.

Polski rytuał przewiduje przy wystawieniu w monstrancji cztery albo sześć świec i użycie kadzidła. Przy wystawieniu w puszce przewiduje co najmniej dwie świece i dopuszcza użycie kadzidła.

Dłuższe wystawienie i obecność wiernych

Nr 62–64 i 66 wydania polskiego, nr 86–88 i 90 wydania wzorcowego, por. Redemptionis Sacramentum nr 138

Doroczne uroczyste wystawienie w kościele lub kaplicy, gdzie stale przechowuje się Najświętszy Sakrament, jest zaleceniem. Wymaga zgody ordynariusza miejsca i przewidywanego udziału odpowiedniej liczby wiernych. Nr 63 dotyczy osobnej sytuacji, gdy w ważnej i powszechnej potrzebie ordynariusz może zarządzić dłuższe modlitwy błagalne.

Jeśli brakuje adorujących do utrzymania dłuższego wystawienia, nr 64 przewiduje schowanie Najświętszego Sakramentu na wcześniej ustalone i ogłoszone przerwy, najwyżej dwa razy dziennie w ramach tego wystawienia. Przez cały czas wystawienia trzeba zapewnić odpowiednią obecność wiernych.

Nr 66 zachęca wspólnoty zakonne i inne zrzeszenia, które praktykują dłuższą lub wieczystą adorację zgodnie z własnymi przepisami, do łączenia wspólnej modlitwy z czytaniem, śpiewem i milczeniem. Opisuje też praktykę kolejnej modlitwy członków tych wspólnot.

Czytanie, modlitwa i cisza podczas wystawienia

Nr 65 i 71–72 wydania polskiego, nr 89 i 95–96 wydania wzorcowego

Także przy krótkim wystawieniu należy przewidzieć przed błogosławieństwem czas na słowo Boże, śpiew, modlitwę i milczenie. Obrzędy zabraniają wystawienia wyłącznie w celu udzielenia błogosławieństwa.

Modlitwy, śpiew i czytania mają skupiać uwagę na Chrystusie. Podczas dłuższego wystawienia można odprawić część Liturgii Godzin, zwłaszcza jedną z godzin głównych. Polskie brzmienie nr 71 i 72 przytacza dokument Rok Eucharystii. Wskazania i propozycje w punktach 14 i 15.

Wystawienie, schowanie i błogosławieństwo

Nr 67–68 wydania polskiego, nr 91–92 wydania wzorcowego, por. kan. 943

Szafarzem wystawienia i błogosławieństwa eucharystycznego jest kapłan lub diakon. W szczególnych okolicznościach samo wystawienie i schowanie może wykonać akolita, nadzwyczajny szafarz Komunii Świętej albo inny wierny wyznaczony przez ordynariusza miejsca, zgodnie z przepisami biskupa diecezjalnego. Błogosławieństwa Najświętszym Sakramentem udziela wyłącznie kapłan lub diakon.

Nr 68 wskazuje też szaty do błogosławieństwa. Przy wystawieniu w monstrancji kapłan lub diakon wkłada białą kapę i biały welon, a przy wystawieniu w puszce używa welonu.

Czytaj dalej

• Postawy i gesty podczas adoracji
• Modlitwa przed tabernakulum i podczas wystawienia
• Redemptionis Sacramentum, nr 137–138
• Kodeks prawa kanonicznego, kan. 941–943
• Polski tekst nr 71–72 przytoczony w dokumencie Rok Eucharystii, nr 14–15 (Komisja KEP)
• Opis wydania drukowanego poprawionego z 2020 r. (Księgarnia św. Jacka, ISBN 978-83-8099-095-1)