Indulgentiarum doctrina. Nauka Kościoła o odpustach

Darowanie kary doczesnej i posługa Kościoła

Nr 8

Paweł VI wyjaśnia, że odpust dotyczy kary doczesnej za grzechy już odpuszczone co do winy. Kościół udziela odpustów odpowiednio usposobionym wiernym. Zachęca w ten sposób do modlitwy, pokuty i dzieł miłości, również do pomocy zmarłym przez wstawiennictwo.

Zaufanie Chrystusowi i więź ze świętymi

Nr 9–10

Konstytucja wiąże praktykę odpustów z ufnością w zasługi Chrystusa i z komunią świętych. Przyjmowanie tego daru zakłada wykonanie przepisanego dzieła oraz wewnętrzną dyspozycję, w której człowiek zwraca się do Boga i odrzuca grzech.

Pierwszeństwo Eucharystii, sakramentów i miłości

Nr 11

Paweł VI przypomina o pierwszeństwie Ofiary Mszy Świętej i sakramentów, szczególnie sakramentu pokuty. Praktyka odpustów jest jedną z pomocy na drodze nawrócenia i zjednoczenia z Chrystusem. Owocne korzystanie z niej wiąże się z miłością.

Warunki w konstytucji i w późniejszym Wykazie

Normy 7–10 z 1967 r., por. Wykaz odpustów, norma 20

Konstytucja wymienia wykonanie dzieła, spowiedź sakramentalną, Komunię, modlitwę w intencjach papieża i oderwanie od grzechu. Osobno omawia czas spełnienia warunków, jedną spowiedź dla kilku odpustów oraz wybór modlitwy.

Czytając dziś poszczególne nadania, sięgnij do Kodeksu prawa kanonicznego z 1983 r. i do czwartego wydania Wykazu odpustów z 1999 r. Norma 20 Wykazu podaje warunki ogólne, a nadanie 7 dotyczy między innymi adoracji eucharystycznej.

Miejsca w archiwalnym PDF-ie Watykanu

Konstytucja jest na s. 5–24 rocznika Acta Apostolicae Sedis 59 (1967). Linki prowadzą do podanych stron pliku PDF.

• Początek konstytucji, s. 5
• Darowanie kary doczesnej, początek nr 8, s. 16
• Początek norm, s. 21
• Warunki odpustu zupełnego, normy 7–10, s. 22

Czytaj dalej

• Nadanie 7 i warunki odpustu przy adoracji
• Polskie pouczenie Penitencjarii Apostolskiej
• Kodeks prawa kanonicznego, kan. 992–997