Posłuchaj
Dłuższy czas modlitwy przed Chrystusem
W niektórych parafiach dłuższy czas adoracji jest tradycyjnie nazywany nabożeństwem czterdziestogodzinnym. Benedykt XVI w adhortacji Sacramentum caritatis, nr 68, wymienia tę praktykę wśród form pobożności eucharystycznej i zachęca wspólnoty do adoracji.
Adoracja prowadzi do spotkania z Chrystusem obecnym w Najświętszym Sakramencie. Jest związana z Eucharystią i nie zastępuje udziału we Mszy Świętej.
Czy wystawienie musi trwać dokładnie czterdzieści godzin?
Tradycyjna nazwa nie oznacza, że każda współczesna parafia ma obowiązek zapewnić dokładnie czterdzieści godzin nieprzerwanego wystawienia. Instrukcja Episkopatu Polski, część I, punkt 2, zaleca doroczne dłuższe wystawienie w kościołach i kaplicach, gdzie stale przechowuje się Najświętszy Sakrament. Wyjaśnia przy tym, że księga liturgiczna nie używa dawnej nazwy, ponieważ nie odpowiada ona już obecnej praktyce.
Terminy, czas trwania i sposób zorganizowania adoracji należy uzgodnić z miejscowym duszpasterzem zgodnie z obowiązującymi przepisami liturgicznymi oraz wskazaniami diecezji. Nie należy samodzielnie wyciągać z nazwy reguły dotyczącej przerw.
Najpierw uzgodnijcie plan z duszpasterzem
Pomocą w przygotowaniach może być rozmowa o terminie, miejscu, planie Mszy Świętych oraz godzinach dostępności dla wiernych. Duszpasterz ustala przebieg czynności liturgicznych w ramach obowiązujących norm; zespół świeckich może wspierać go w zapraszaniu i potwierdzaniu obecności.
Można poprosić przedstawicieli różnych wspólnot o wskazanie godzin, w których rzeczywiście mogą przyjść. Przed ogłoszeniem planu trzeba sprawdzić, czy odpowiedzialni za wystawienie i zakończenie adoracji są dostępni oraz czy uczestnicy potwierdzili swoje godziny. Taki sposób organizacji jest propozycją redakcyjną, a nie osobnym przepisem liturgicznym.
Zaplanujcie obecność, a nie tylko listę godzin
Instrukcja Redemptionis Sacramentum, nr 138, przypomina, że wystawionego Najświętszego Sakramentu nie wolno pozostawiać bez opieki nawet na krótko. Wierni mają być obecni w ustalonych porach, również zmieniając się. Przepis dotyczy czasu wystawienia.
Warto wcześniej uzgodnić z duszpasterzem, jak zgłosić spóźnienie lub brak zastępstwa i z kim można się wtedy skontaktować. Sam wpis w grafiku nie potwierdza jeszcze przybycia. Jeśli nie da się zapewnić obecności, należy zwrócić się do odpowiedzialnego duszpasterza i zastosować obowiązujące przepisy, zamiast samodzielnie decydować o czynnościach liturgicznych.
Słowo, modlitwa i cisza
Instrukcja Episkopatu wymienia podczas adoracji czytanie Pisma Świętego połączone z homilią, modlitwy, śpiew i święte milczenie. Nie określa sztywnej kolejności tych elementów. Ich przygotowanie i dostosowanie do wspólnoty warto powierzyć osobom działającym w porozumieniu z duszpasterzem.
W ogłoszeniu podajcie sprawdzone godziny i sposób wejścia. Zaproście zarówno osoby, które mogą przyjść na krótko, jak i tych, którzy po uzgodnieniu podejmą stałą godzinę. Po wydarzeniu wspólnota może zapytać, czy jest gotowa kontynuować regularną adorację w czasie możliwym do utrzymania.
Źródła
- Benedykt XVI, Sacramentum caritatisNr 66 i 68: związek adoracji ze Mszą Świętą oraz wartość nabożeństwa czterdziestogodzinnego.Język źródła: polski · Adhortacja apostolska · 22.02.2007Objaśnienie i wydania dokumentu
- Instrukcja Episkopatu Polski o kulcie Tajemnicy Eucharystii poza Mszą ŚwiętąCzęść I, punkty 1, 2 i 4: dłuższe wystawienie, tradycyjna nazwa i elementy adoracji.Objaśnienie i wydania dokumentu
- Rok Eucharystii. Wskazania i propozycjeNr 13 i 14: formy adoracji oraz miejsce słowa Bożego. Polski tekst w archiwum Komisji Episkopatu.Objaśnienie i wydania dokumentu
- Redemptionis SacramentumNr 137 i 138: wystawienie według ksiąg liturgicznych oraz obecność wiernych. Oficjalny tekst angielski.Język źródła: angielski · Instrukcja · 25.03.2004Objaśnienie i wydania dokumentu
Opracowanie redakcyjne na podstawie wskazanych źródeł. Sprawdzenie źródłowe: .
