Posłuchaj
Objaśnienie po polsku
Miejsce i zgoda na dłuższe wystawienie
Lubelska komisja zebrała odpowiedzi na pytania proboszczów i przywołała przepisy Kościoła. Parafia Diecezji Warszawsko-Praskiej odczytuje te wskazania w świetle Rytuału Rzymskiego i własnych przepisów diecezjalnych.
Eucharystię można wystawiać w kościele lub kaplicy, gdzie wolno ją przechowywać, zgodnie z księgami liturgicznymi. Przy dorocznym uroczystym wystawieniu przez dłuższy czas Rytuał przewiduje zgodę ordynariusza miejsca i wymaga, by przewidywano udział odpowiedniej liczby wiernych. Kan. 942 dopuszcza zorganizowanie go z przerwami.
Obecność wiernych i plan przerw
Podczas wystawienia trzeba przez cały czas zapewnić wystarczający nadzór i obecność wiernych. Redemptionis Sacramentum dopuszcza ich zmienianie się. Przygotowując grafik, warto uzgodnić z proboszczem przekazywanie dyżurów, zastępstwa i sposób zawiadomienia uprawnionego szafarza, gdy zabraknie adorujących.
Gdy z powodu zbyt małej liczby adorujących dłuższego wystawienia nie można prowadzić bez przerwy, Rytuał w nr 64 przewiduje schowanie Najświętszego Sakramentu w uprzednio ustalonych i ogłoszonych godzinach, najwyżej dwa razy dziennie w ramach tego wystawienia. Na czas Mszy w tej samej nawie wystawienie się przerywa. Gdy wystawienie przedłuża się na jeden lub więcej następujących po sobie dni, nr 59 przewiduje możliwość odprawienia Mszy w kaplicy oddzielonej od nawy wystawienia, jeśli część wiernych pozostaje na adoracji.
Kto wystawia, chowa i błogosławi
Szafarzem wystawienia i błogosławieństwa eucharystycznego jest kapłan lub diakon. Rytuał wskazuje, że pod ich nieobecność lub gdy z ważnej przyczyny nie mogą pełnić tej posługi, samo wystawienie i schowanie może wykonać akolita, nadzwyczajny szafarz Komunii Świętej albo inny wierny wyznaczony przez ordynariusza miejsca. Zakres posługi wynika z kan. 943 i przepisów biskupa diecezjalnego.
Przy wystawieniu w monstrancji polski Rytuał przewiduje cztery lub sześć świec oraz kadzidło. Przy wystawieniu w puszce należy zapalić co najmniej dwie świece. Użycie kadzidła jest wtedy możliwe. Szaty do błogosławieństwa określa nr 68.
Czytania, modlitwa i cisza
Słowo Boże, śpiew i modlitwy mają kierować uwagę na Chrystusa. Lubelskie wskazania podkreślają miejsce uwielbienia, dziękczynienia, próśb i świętego milczenia. Przy doborze tekstów warto uwzględniać okres liturgiczny.
Przy krótkim wystawieniu przed błogosławieństwem należy przeznaczyć czas na słowo Boże, śpiew, modlitwę i ciszę. Przy dłuższym wystawieniu można włączyć część Liturgii Godzin, szczególnie Jutrznię lub Nieszpory.
Komisja przywołuje także wskazanie II Polskiego Synodu Plenarnego, nr 100, o comiesięcznej adoracji wspólnotowej w ustalonym dniu oraz zalecenie godzinnej adoracji w ciągu tygodnia.
Procesje i nabożeństwa parafialne
Procesja eucharystyczna jest publicznym wyznaniem wiary w obecność Chrystusa. Wskazania podkreślają związek procesji z Mszą i zachęcają do doboru modlitw i śpiewów skupionych na Chrystusie. Zasady przebiegu procesji określa biskup diecezjalny.
Przy różańcu podczas wystawienia warto przez czytania biblijne i rozważania pomóc wiernym kontemplować tajemnice życia Jezusa. Wskazania odsyłają też do instrukcji Episkopatu w sprawie Gorzkich Żali, nabożeństwa majowego i rozdzielenia nabożeństwa ku czci świętego od adoracji eucharystycznej.
Źródło i wersje dokumentu
- Pełny tekst po polsku (Anamnesis, PDF) Czterostronicowy wyciąg z biuletynu Komisji KEP. Strony 1–4 pliku odpowiadają stronom 96–99 wydania drukowanego.
Spis stron polskiego PDF
Każdy odsyłacz otwiera wskazaną stronę pliku. W nawiasie podano numer strony drukowanego biuletynu.
